In het NAi is tot 3 juli een tentoonstelling ingericht over het werk van architect A.F. Aalbers. Aalbers, geboren in Rotterdam, werkte van 1924 tot 1930 en van 1946 tot 1961 in Nederland, in de tussenliggende periode (1930-1942) was hij werkzaam in Nederlands-Indië. Het was zijn Indische werk dat Dorothee Segaar, curator en co-auteur van de gelijknamige publicatie, in 1977 inspireerde tot een onderzoek naar het werk van Aalbers. Het ontbreken van een archief hield echter in dat Segaar als een ware Miss Marple aan het werk moest.
DENISbank (De eerste Nederlandsche Indische Spaarkas), Braga, Jl Bandung (1935). Gewapend met een scherp oog voor 'een Aalbers', een fotocamera, een adresboek met namen van oud-medewerkers en bewoners en met behulp van technisch tekenaars, stelde ze in de loop der jaren een oeuvrelijst samen van 65 werken: 22 Nederlandse, één Belgisch Congolees (prijsvraagontwerp) en 42 Indische. Het leeuwendeel van de ontwerpen voor Nederlands-Indië (27) werd gerealiseerd in Bandung. Deze stad, vanaf 1916 gedacht als nieuwe residentie van de centrale overheid in Nederlands-Indië, was de vestigingsplaats van het in 1931 opgerichtte bureau 'Aalbers en De Waal, architecten'.
De hoeveelheid materiaal die Segaar in de loop der jaren verzamelde resulteerde in een bescheiden maar interessante, fraai ingerichtte tentoonstelling. Reconstructietekeningen, foto's, oorspronkelijke ontwerpschetsen (gemaakt door Aalbers tijdens zijn interneringstijd) en een origineel filmpje over de bouw van hotel Savoy Homann (1938) creëren een sober maar goed beeld van zowel het Nederlandse als het Indische werk van Aalbers. Om het Indische werk te kunnen plaatsen in de contemporaine context is aan het begin van de tentoonstelling 'De Hollandse Tropenstijl. Een documentaire over Nederlandse architectuur in Indonesië,1900-1940' van regiseur Ike Bertels te zien.

Perspectief van een weekendhuisje (1942-1945), ontwerp gemaakt tijdens Japans gevangenschap